Rüzgar

[azra]

uzun bir tatile çıktı şiirsizliğim
duygularım dilsiz
yüreğim sessiz



elde avuçta kalan ne
sadece ötelerin belirginsizliği
ve sadece şarkılar
dinledikçe içiren
içtikçe de dinlenen

bir şiir asmaya kalktım dudaklarıma
kanadı dilim
lehçesini bilmediğim
yabancı kelimelerdi boşluğa düşen


deniz yine mavi
ama suskun bu gün
ne çok balık ölüyor yalnızlıktan
ve ne çabuk atıyor deniz
öz çocuklarını kıyıya
içim acıyor


sahi neyimsin sen
nasıl sayıklayacağım adını
bir bilebilsem
ah bir adın olsa ve haykırsam
haykırsam en gür sesimle
en iyi bildiğim dille
seni seviyorum desem

hayal de olsa
sarılsam sımsıkı
ellerini belimde hissetsem
boynumda nefesini
ve fısıldasan kulağıma
seni seviyorum desen

ah yıllanmış bir şarkı çalsa şimdi
nasıl da dans ederdik
ve nasıl da karşılardık geceyi
hızlı çekim sevişmelerle


arzuların ateşinde yakardık
üşümüş yalnızlığımızı
ve titreyen tenimizden süzülürdü
damlaların buğusu
gözlerimizin tercümesinde
ilerlerken dokunuşlar
ertelenen her an pişmanlığımız olurdu

ah bir bilebilsem adını
neyimsin sen
işte o an bir bilebilsem
bitiverecek yüreğimdeki sancı


aç kollarını ve sar beni rüzgar
çok yalnızım
şiirsizim
ve üşüyorum
ısıt beni..