Islanmış mektubu aldım.

[azra]

Gönderdiğin ıslanmış mektubu aldım.

Kelimeler dağılmıştı

harfler birbirine girmişti. Islanmıştı kâğıt seninle ağlamıştı.

Kelimelerin ıslak ve yağmur tadındaydı.

Virgülden sonra süzülecek noktanın ardından düşecek gibiydi...

Ya ağlarken yazmıştın mektubu,

Ya da yazarken ağlatmıştı harfler.

Ama tutmak isterdim gözyaşını akmasın diye

Ya da tutunmak gözyaşına ve birlikte düşmek yanağından boşluğa.

Boşluğun ardında yokluk var ve damla damla senden uzaklaşmak.

Senin yanağından kopan bir damla olmanın ötesinde senden kopmak var..

sadece yanağından süzülen

Yüreğinin bütün ateşini taşımaz mı sandın o gözyaşı.

Ve ona tutunmaya kalkan beni ateşlere yakmazmı sandın.

Gözlerinin renginde akar sanırdım gözyaşını ve tadı deniz tadında.

Bilirsin denizleri ne kadar sevdiğimi ama nedenini de bugün öğren istersen

Denizleri sevişimin tek sebebi bana yüreğini getiriyor oluşudur.

Yüreğin gibi sonsuzluğu çağırıyor oluşu.

Deniz sen varsın diye denizdir.

Seni hatırlattığı için sevgilidir

Gözyaşını ne tutabildim ne dokunabildim ne de tadabildim.

Bir damla gözyaşı böyle mi yakarmış, bildim ve yandım.

Ama senden ayrı kalmamak adına boşluğa düşmemek adına

yanmaya razı olup; yanağındayken tutmak isterdim yine de o gözyaşını.

Ve şimdi susmak istiyorum çünkü içim acıyor.

Sade içim değil ruhumda acıyor.

Eline bir gonca gülü alıpta saatlerce ağlayan insanlar görmüştüm.

Ve onlara belki de gülmüştüm.

Bir selam geldi diye sevgiliden saatlerce çocuklar gibi sevinenler görmüş gülmüştüm; deli bunlar diye...

Gülünen şey; başa gelen şey olurmuş bildim şimdi...

Ne acılar yaşamış direnmiştim.

Ne fırtınalar görmüş yıkılmamıştım.

Yıllarca yaşamış yaşlanmamıştım.

Ne yangınlardan geçmiş yanmamıştım

Yansamda külümden güller yetiştirmesini bilmiştim.

Bir damla gözyaşına yenik düştüm işte...

Şimdi fırtınalar terletir acılar haz verir hep.

Hep içimin bir yerinde bu durumdan zevk alır daha fazlasını isterim.

"Aşk" denilen şey; belki de bunun adıdır bilmiyorum.

Bir balık denizi nasıl tarif etsin ki hem.

Artık denizlerin tadını boğazıma kaçan sularından biliyorum.

Birde gözyaşının tadını bilmek istiyordum denizlere ne kadar benziyor diye.

Ama gel görki tutamadım ki tadabileyim.

Tutunamadım ki arınayım.

Bir fırtınadan özgebir yangından daha yanıkbir çığlıktan

daha acıymış bir damla gözyaşı.

Ve ben şimdi acılara ve yıllara yenik düşmedim de; bir damla

gözyaşına yenik düştüm.

Gel... gel de gör beni

Cümlenin sonuna koyduğun o noktaya uzun uzun bir daha

baktım.

Yağmurdan sonrasına benzer, bir toprak kokusu kapladı her yanı.

Ama sen duyamayacaktın bu kokuyu; çünkü gözyaşından

yangınlar çıkarmak telaşındaydın.

Ve o yangınlarla birlikte yüreğimi yakmak çabasındaydın.

Şimdi bekle bir gün gözyaşı şişelerini alıp yollara düşersem.

Elimide gönlüm gibi ateşe dayanabilir hale getirirsem bekle işte

o zaman geleceğim...

Bilal Tırnakçı