- Bir düş ağrısı

[deniz]

İçimdeki duygu enkazındaki yıkıntıları temizliyorum
Dokunduğum yerler çağrıştırsa da seni acıtmıyor artık
Sahtelikten , bayağılıktan uzak büyüttüklerim elime geçiyor
Ayağıma takılan hep sen oluyorsun
Tökezliyorum ,
Görüyor ama düşmüyorum
Kuş tüyü umutlar peydahlanmış geceme
Ölü doğumlar biliyorum ardı ardına

Bir sen var oluyorsun tükenişlerden
Gerçeğin riyasında boğulmanı izliyorum
Yırtılmış bir kenar süsü yada çizik atılmış bir kalem ucu
Gördüğüm kadar varsın çerçevede
Yakışmıyor içimin devrimine bakışların
Acıtsada anlık yakarışlar sözüm lal duymuyorum
Efsane olmana lüzum yok geçeceksin bir devrin anatomisinden
Ruhlar özgür artık ölümlü beşerilikte

Kentin en izbe çöllerinde adın anılmış
Bir ayrılık depreminin kalıntılarından topluyorum bizi
Kırılmış cam kırıkları kesik atıyor yarama
Ve bir çocuğun gözlerinde büyüyorum
Dağ yamaçlarında yeni bahar oluşumları
Şehre düşmüş yağmur yüklü bulut
Bir coşku edası sarmış havayı
Gelip geçen insanlar
Herşey bir yoluculuk havasında
Sulanmamış ağaçlar gibi kurumuş aşklar
Gecenin en sessiz saatinde yarı uykulu bedenlere gebe kalmış bir düş