Ünİversİtede bİr eleştirel düşünme yöntemİ

[deniz]

ÜNİVERSİTEDE BİR ELEŞTİREL DÜŞÜNME YÖNTEMİ

Evrende, Dünya dışında yaşayan zeki yaratıklar var mı?
Zihinsel güç yardımıyla çatal ya da kaşık gibi madeni araçları bükebilir miyiz?
Piramitleri kimler yaptı?
Telepati gerçekten var mı?
Yukarıdaki soruların sayısını arttırmak mümkün. Kuşkusuz önemli hatta çok önemli sorular bunlar. Fakat bu sorulara verdiğimiz cevaplar ya yetersiz ya da yanlış olacak kadar yeterli. Yetersiz, çünkü, gerçekte neler olup bittiğini bilmiyoruz. Fazla yeterli, çünkü alternatif diğer açıklamalara bakmak istemiyoruz bile, duygusal olarak hoşumuza giden, inanmak istediğimiz ne ise onun peşinde koşuyoruz.

Öğrenci Merkezli Eğitim
Genel olarak üniversite eğitimiyle bağdaştırılmış Bilim Eğitimi, çoğu zaman tarihsel bilgilerden öteye geçmez. Aristotles, Plato, Freud vb. bilimcilerin kuramları, bakış açıları, denenceleri ve düşünceleri çok iyi bir şekilde öğretilir, ama & Düşünme Eğitimi & ya da & Düşünme Egzersizi gibi bir uygulamaya pek rastlanmaz.
Genel öğreti daha çok eğitici ya da eğiticiler tarafından doğru olarak öngörülen düşünme sisteminin öğrencilere benimsetilmesidir. Örneğin, genel psikoloji eğitiminde, eğitmen psikanalist bir yaklaşıma sahip ise bunu derse taşımaması hemen hemen imkansızdır ve de doğal bir süreçtir. Doğal olarak daha çok bilgi ve deneyim sahibi olduğu psikanalist yaklaşım konusunda kendini daha rahat hissedecek ve eleştirilere çok kolay yanıt verebilecektir. Yaklaşımların aktarılması söz konusu olduğunda zaten olması gereken bir süreçtir bu.
Peki öğrencinin rolü nedir? Klasik eğitim sisteminde öğrenci katılımı olmayan bir alıcıdır. Eğitmenin aktardığı bilgi mutlak doğrudur, tartışmaya açık değildir. Aktarılan bilgiler kesindir ve değişmez. Bilgilerin sunumunda akıl yürütmeye gerek yoktur, ezberlenmeye hazır bir şekilde iletilirler. Eğitmen bir otoritedir, alanında söz sahibidir ve bir öğrencinin onun bilgisine yeni bir şey katması mümkün değildir. O, zaten herşeyi biliyordur.
Önerilen modern eğitim sistemlerinin çoğunda öğrenci aktif bir rol üstlenir. Ezber yerine, sorgula..... öğrenme ön plandadır. Eğitimcinin görevi bilgileri tek tek iletmek yerine, eğitimi yönlendirmek ve bilginin sağlanması konusunda yol göstermektir. Bu sayede literatürde sıkça belirtilen iki olumsuz özelliğin yenilmesi öngörülür: ( 1 ) genel olarak bilim ve bilimsel çalışmadan duyulan memnuniyetsizlik ve ( 2 ) eğitmen - öğrenci arasındaki ilişkinin nitelik ve nicelik açısından yetersiz olması (Newman, 1998).
Öğrenci merkezli eğitimin yararlarını burada tartışmamıza gerek yok, fakat zor gerçekleştirilebilen bir özelliğini de belirtmeden geçmemek lazım.

Yararları nedir?
Öğrenci merkezli eğitim adından da anlaşılabileceği gibi öğrenciye büyük insiyatif bırakır. Yani, en kısa tanımıyla öğrenci kendi eğitiminden sorumludur. Dersin hocası, ders kitabı, laboratuvar materyali vb. araçların tümü sadece yardımcıdır.
Kulağa hoş gelen bu yaklaşım pratikte çok kolay çalışmıyor. Bunun belki de en büyük nedeni, öğrenci merkezli eğitim denemelerinin hâlâ üniversite eğitimiyle ve üniversitelerde de sadece belirli derslerle kısıtlı kalması. Diğer bir deyişle klasik eğitim sistemiyle sindirilmiş öğrencilere daha değişik bir model sunulduğunda, genellikle bu modelin çalışması konusunda güvensiz ve umutsuz oluyorlar.
Klasik öğrenci tepkilerini bu tür bir eğitim modelinde de görmeniz çok olası belki daha da fazla. Neden bunu öğrenmek zorundayım? Bunlar günlük hayatta işime yaracak mı? ya da Sınavda bunlardan da sorumlu muyuz? şeklindeki tepkiler kolay kolay biteceğe benzemiyor.

Eleştirel düşünme
Klasik eğitim sisteminde yeri olmayan, öğrenci merkezli eğitim sisteminin ise doğasında olan fakat nasıl ortaya çıkarılacağı belirsiz bir konu eleştirel düşünme. Eleştirel düşünme, sanılanın aksine, olguların ya da bulguların sürekli eleştirilmesi ya da sürekli yanlışlamalar bulmak anlamına gelmiyor. Eleştirel düşünmeden kasıt, okunan, bulunan ya da söylenen bilgilerin hakkında mutlak bir sonuca varmak yerine, alternatif açıklamalar olabileceğini de göz önünde bulundurmak.
Matematik bilimi, öğrenciler açısından, genel olarak eleştirel düşünmeye olanak vermeyen bir bilim dalı olarak görülür. Matematiğin kuralları katı ve değişmezdir (?). Eleştirel düşünme sistemi, matematiğin kurallarına saldırmaz ya da kanıtı olmadan bu bulguları yerme iddiasında değildir. Fakat, bu sistem 3 X 3 = 9 kuralının bir değişmez olmadığını, sadece 10 ve üstü sistemlerde geçerli olduğunu bilir. Bu işlemin sonucu 2'lik 4'lük ve 8'lik sistemlerde birbirinden çok farklıdır.
Matematikten farklı alanlar ve özellikle de sosyal bilimler söz konusu olduğunda eleştirel düşünme belki daha da önem kazanıyor. Çünkü, sosyal bilimler sebep-sonuç ilişkilerini bulmak için daha çok uğraşmak zorunda olan bilimlerdir. Değişkenlerin birbirleriyle olan ilişkisi bazen o kadar karmaşık olur ki, iki değişken arasındaki bir ilişkiyi kaybetmek işten bile değildir. Belirsizlik durumunda verilen kararların da daha çok sorgulanmaya ihtiyaç duyduğunu söylemek sanırım çok abartılı olmaz.
Eleştirel düşünmenin asıl önemi özellikle sosyal bilimlerde varolması gereken sorgulama yeteneğini öğrencilere anlatabilmektir. Bu tür bir yetenek sadece ders bazında gözönüne alınmamalı bir yaşam öğretisi olarak da görülmelidir. Eleştirel düşünme doğuştan gelen bir özellik değil, öğretilebilir anlatılabilir ve rahatça uygulanabilir bir sistem.
Carl Sagan (1995/1998), Hüseyin Batuhan (1993), ve Cemal Yıldırım (1988) gibi bilimcilerin yıllarca yakındığı sahte bilim saldırılarının önüne bu şekilde bir analitik / eleştirel düşünme sisteminin öğretilmesi ile karşı koyabiliriz.

ELEŞTİREL DÜŞÜNMEYE EVET, AMA NASIL?
Düşünme ya da özel olarak eleştirel düşünme öğretilebilir mi? Yıllardır klasik, sorgulamadan uzak düşünme sistemini öğretmeyi başarabildiğimize göre bu sorunun yanıtı Evet!.

1. Genel Yaklaşım Öğretisi: Eleştirel düşünme egzersizleri tek bir derse ya da konuya bağlı olmamalıdır. Genel bilim eğitiminin, eleştirel düşünme tabanında verilmesi gerekir. Pratik olarak zor olsa da bu tür bir sistem tek bir eleştirel düşünce eğitiminin sağladığı yarardan daha fazlasını sağlayacaktır kuşkusuz. Matematik, fizik, kimya, biyoloji, psikoloji, sosyoloji, ekonomi ve daha pek çok ders eleştirel düşünce uygulamalarının yapılması için uygun platform sağlar. Problem, bu uygulamada görev alacak eğitmen ve öğrencilerin yeterli katkısının olup olmamasıdır.

2. Eleştirel Düşünme Dersi: Yukarda anlatılan genel yaklaşım öğretisinin uygulamadaki zorlukları çok açık. Özellikle, üniversiteye gelen öğrencilerin lise eğitimin genel olarak klasik yöntemler benimsemiş olmaları (özel okul olsalar bile) ve eğitimcilerin de genel olarak bu tür bir uygulamaya uzakta durmaları genel bir yaklaşım öğretisinin gerçekleşme olasılığını düşürüyor. Bu yüzden ikinci bir alternatif olarak eleştirel / yaratıcı düşünme dersinin öğrencilerle birlikte yürütülmesi faydalı olabilir. Ideal olarak bu tür ders ya da derslerin ilköğretimden itibaren eğitim programında yer alması gerekir ama biz şimdilik konumuz gereği üniversite eğitimi üzerinde duralım. Eleştirel düşünme konusunda verilebilecek herhangi bir dersin içeriğinde neler olması konusunda tam bir fikir birliği sağlamak çok kolay değil, ama yine de aşağıdaki konular bu tür bir dersin kapsamı içerisinde olabilir diye düşünüyorum:

(a) Temel bilim eğitimi: Bilim tarihi ve bilim felsefesine giriş,
(b) Temel düzeyde olasılık ve istatistik,
(c) Sosyal yargı ve karar vermede yapılan hatalar: Duyum, algı, ve bilişsel yapı
(d) Uygulamalar.
Yukardaki konular felsefe, istatistik, psikometri ve yoğun olarak da psikoloji biliminin uygulanmasını gerektirir. Fakat burada önemli olan bu bilgilerin klasik bir biçimde öğrencilere akatarılması değil, tersine yapılan uygulamalar neticesinde bu bilgilerin kendiliğinden ortaya çıkarılmasını sağlamaktır.

3. Eleştirel Düşünme Modülü: Yukarıdaki her iki koşulun da pratik olarak uygulanma zorluğu olduğu durumlarda, eleştirel düşünme çalışmaları belirli bir dersin içerisinde ayrı bir modül olarak incelenebilir. Konuların rahat işlenebilirliği söz konusu olduğu için üniversitelerde verilen (ya da verilmesi gereken) Genel Psikoloji dersleri bu tür bir modül aktarımı için oldukça uygun.
Özellikle, doğası gereği, psikoloji derslerinin eleştirel düşünme becerisi kazandırmak gibi bir yönünün de bulunduğu düşünülürse bu tür bir uygulama hem eğitmenler hem de öğrenciler bakımından rahat gerçekleştirilebilecektir.

Eleştirel düşünme modüler uygulama denemesi
1998-1999 eğitim yılı içerisinde Başkent Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi ve İletişim Fakültesi öğrencilerinin 1. sınıfta aldıkları Genel Psikoloji / Psikolojiye Giriş derslerinde eleştirel düşünme ayrı bir modül olarak sunuldu. Öğrenciler, öncellike bilimsel düşünme ve araştırma yöntemleri konusunda gerek sınıf içi uygulamalarda gerekse yaptıkları okumalarda bilgilendirildiler. Eleştirel düşünme pilot uygulaması olarak sınıfta yapılan egzersizler dikkate alındı. Yöntem oldukça basitti, her hafta öğrecilere basında ya da okudukları kitaplarda yer alan iddialar ya da görüşler sunuldu ve öğrencilerden bu olaya değişik bir açıdan bakarak diğer alternatif açıklamaları (eğer varsa) bulmaları ya da mantıksal eleştiriler yöneltmeleri istendi.
Doğal olarak ilk denemeler öğrenciler için şaşırtıcı ve zorlayıcıydı. Genel tepkiler, Yazılanları yalanlamamız mı gerkiyor? ya da Savunsak olmaz mı? şeklindeydi. Öğrencilere, eğer mantıklı buluyorlarsa iddiaları ya da görüşleri savunacakları da belirtildi. Öğrencilerin bu egzersizlerde verdikleri cevaplar açıkca söylemek gerekirse beklediğimden çok daha iyiydi. İşte birkaç örnek:

İddia: UFO'larla ilgili derneklerden birinin açıklaması: '2000 yılında uzaylılar dünyamıza gelecekler.
Cevaplar: (Öğrencilerin verdikleri cevaplardan seçmeler)
- Kanıtlanmamış iki yargı aynı anda savunuluyor, 2000 yılında uzaylıların dünyamıza geleceklerini söyleyebilmek için öncelikle uzaylıların varlığını ispatlamış olmamız gerekiyor.
- Neden 2000 yılı? Uzaylıların 2000 gibi önemli bir yılda dünyaya geleceklerini söylemek, onların da (eğer varsalar) 2000 yılına aynı önemi verdiklerini gösteriyor sanırım. Onlar da mı miladi takvimi kullanıyor?

İddia : Kasparov'un satranç maçında Deeper Blue'ya yenilmesi aslında insan zekâsının yapay zekaya olan yenilgisidir.
Cevaplar:
- Evet bu bir yenilgidir ama çok normal bir yenilgidir, satranç maçlarında bir silah olarak kullanılan psikolojik etkenler Deeper Blue'ya doğal olarak işlememiştir. Deeper Blue, sinirlenmemiş ya da üzülmemiştir.
- Benim hesap makinem benden daha hızlı ve daha kolay aritmetik işlemler yapabiliyor. Benden daha mı zeki?
- Deeper Blue hayali bir şey değil. Bir mühendis grubununun programladığı ve satranç için her türlü bilginin kodlandığı bir makine. Bir insan ürünü. Bu yüzden yine insan insanı yendi.

Soru : Trafik canavarı kavramı ve Trafik canavarı olmayın sloganı neden düşünüldüğü kadar etkili olmadı
Cevap ve Öneri:
- Canavar insana ait olmayan bir kavram. Sorumluluğu bir başka (üstelik hayali) bir yaratığa atıyoruz. Halbuki, trafik kazalarında suçlu olan insan canavar değil.
- Bu kavram da enflasyon canavarı gibi kontrolü elimizden alan bir kavram, biz kontrol edemiyoruz diye düşünürsek gerçekten kontrol edemeyiz. Benim önerim trafik terörü kavramını kullanmak
Bu örnekleri arttırmak mümkün. Ortak sonuç, öğrencilerin sorulduğu zaman eleştirel düşünmeyi çok rahat yapabildikleri; diğer bir deyişle öğrenciler yetenek olarak eleştirel düşünceye açık fakat bunun bir refleks haline getirilmesi için mutlaka bu düşünme kaslarının çalıştırılması lazım. Ancak o zaman yeni nesil doktorlar tedavi edecekleri hastaları üfürükçülere göndermezler ya da belediyeciler su sorununa yağmur duası dışında yöntemler arayabilir.