Anlıyor musun?

[azra]

Seni ve Sevdanı Istemiyorum Artık..


Alışığım gitmelere. Ne canımı yakıyor ne de gözlerimden tek bir damla yaş akıyor. Sadece boş gözlerle bakıyorum gidenin arkasından ve sadece
bitenin arkasından gülümsüyorum


Belki de yetinmeyi öğrendim hayatın verdiği kadarıyla. Biliyorum ki ne
bu ilk gidiş ne de son biten olacak.


Yetinmeyi bilir misin
Sana verdiği kadarıyla hayatın
Hoş bilsende bilmesende
Yara bere içinde bu yollardan geçeceksin



Belki de oynamak istediğin bir oyun bu. Önce habersiz ve dönüşü
olmayacağını söylediğin bir kaçış ardından seni seviyorumla geri dönüşler
bana yaşattığın. Tam yaraları kapatmaya çalışırken yüreğim yeniden
karşıma çıkışlar. Beraberinde yine bir sürü yalanlar yanında yeni ihanetler
peşinde yeniden anlamsız yalanlar. Usandım bu oyunlardan bıktım bu
bitmez tükenmez arkadan vuruşlardan.


Kazanmayı isterdim kaybetmeyi değil
Ama olmadı yar
Kendini kayırıyor her insan önce
Bu yüzden aska kıyar


Tekrar gideceksen benden sevgili eğer yine kandıracaksan beni
yalanlarınla çok üzülmem çokta koymaz bu yüreğime.. Yeter ki giderken bu kez
beni bana bırak! Seni yüreğimde açtığım bembeyaz sayfalara yazdım. Artık
onu ne sen ne de bir baskası kirletebilir. Ne olur sevgili beni bana
bırak ve git!!


Ne seni ne de sevdanı İstemiyorum artık. Anlıyor musun?


Giderim alışığım gitmelere
Direndi bu “Can” ne bitmelere
Giderim alışığım gitmelere
Gerek yok isyan etmelere