Aşk"Kuşağı.

[azra]

Oysa ne kadar da ne istediğini bilendim senden önce.
Ne beklediğini hatta...
Karşıma dikilip hız mı kestin...Yoksa arkamdan esip yol mu verdin...
Söylesene aşk, sana doğru yola çıkan bir yolcunun, rüzgarı kesilmişse
ya da bir ağaç devrilip de kapatmışsa yolunu, bir patikadan geçmek şart mı?

Beklemek çözüm değil midir aşka, rutubetli bir kuytuda.
Nefes almak mümkün olmasa ve karanlık çöküp de korku sarsa her bir yanını,
aşk değil mi bu, vız gelmez mi bütün olanlar ona...

Karşı Duruş;

Ey hayat, inadına bilmediğim yerlerden çıkıyorsun karşıma,
inadına ezberleyip de unutmak istediğim yerlerden.
Aşk kadar güçlü değil miyim sanıyorsun, aşk kadar cesur, aşk kadar korkusuz...
Yanılıyorsun; hep dönüp dolaşıp sana tutunuyorsam, bil ki adım aşk olmasa da yüreğimde sadece aşk var.
Rüzgar olup esmesini de bilirim, kuş olup göçmesini de, ama bana aşktan vazgeç deme...

Teslimiyet;

Şimdi izninle, bir kasabanın tezek kokulu yeşilliğinde kaybeceğim bütün renklerini aşkkuşağımın,
yeniden aşk yeşersin diye kasabanın topraklarında gömeceğim tohumlarımı... Biliyorum yüreğim verimlidir, biliyorum tohumlarım yediverendir...
Sen sadece yağdır hayat yağmurlarını üstüme üstüme.
Essin meltemin, çıksın fırtınan, kavursun sıcağın...
Aşk ana bildiği gibi işlesin yüreğimi, sanma ki senden istediğim bir mucize, bilirim aşk yeşerdiğindedir en büyük mucize...

O yüzden ister karşıma dikilip hızımı kes...
İster arkamdan esip yol ver...

Ben bu aşkın yolcusuyum bir kere;
yolum çıkar elbet kendimden bile büyük bir yüreğe...