Yaşamadığın GüzeLLikLerin Tadını, Kokusunu BiLemezsin ...

[azra]

Yaşamadığın güzelliklerin tadını,kokusunu bilemezsin
hissedemezsin.
Tek korkun ve pişmanlığın geriye dönüşünün olmadığını
bilmektir.
Biliyormusun ?
İnsanoğlu herşeye.. herkese alışır...üzüntüye
sıkıntıya.. çaresizliğine , öyle bir hisse kapılır ki yıllar geçtikçe ''
Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak'' korkusu ile yaşar...sın...
Çook gerilerde kalmıştır kıymetini bilemediğin.. kaybettiklerin....
Belki çok iyi biridir yaşamını paylaştığın kişi ; Canını hiç yakmamıştır ....hiç
incitmemiştir seni ama daha kötüsünü yapmıştır sana seni '' yalnız
bırakmıştır...Koyuvermiştir bir başına ..
tek başına ! önceleri hissetmemişsindir'' gençlik başında dumanken'' ! ama
sonraları zor gelmiştir hayatın yükü ,yanında olması gereken zamanlarda
arayıp bulamamışsındır....eksik olmayı kabul etmeyi öğrenmişsindir , Birlikte de olmuşsundur..

Ancak !
''Bir'' olmayı becerememişsindir... Ahh...hele o Güneşli ya da yağmurlu..
havanın nasıl olduğunun hiç önemi olmayan'' pazar'' günleri yok mudur ?
Nedense hep o pazar günleri kahreder seni...
Bir şeyler umut edersin pazar sabahına dair, birşeyler paylaşmak istersin kendince ama yoktur
başucunda değildir! kuş kafesten çoktan uçmuş gitmiştir...
kalkar usulca
perdeyi aralarsın elele insanları görürsün...çıkarsın sokağa yine
parklar sokaklar yine kalabalıklar ...marketler, sinemalar , gezenler
tozanlar nedense yine yanlızsındır yine tek başınasındır onca
kalabalığın içinde...

Gittiğin ,yalnız gidebilceğin heryer boğar seni
nedense hep mutlu gülen insanlar dikkatini çeker görmezden gelirsin
mutsuzları..
yalnız sen yalnızsın sanırsın.. çaresiz eve dönüşlerin hep
hüzünlüdür hep mutsuzlukla doludur .
Bir de edepsiz değilsen''
POLYANNACILIK '' Oynuyorsan yıllardan beri sitem bile edemezsin ikide
bir kafesten kaçan kuşa...
yanlızlığına oturup ağlarsın sessiz çaresiz kimse bilmez kimse farketmez ne çocukların hisseder, ne bırakıp giden !
Seni sadece sen anlarsın herzamanki gibi...
Tek tek yeniden kırılır
kolun kanadın ...
hayallerinle başbaşa kalırsın oysa ne güzeldir yaşamı
birlikte göğüslemek ,beraber alışveriş yapmak ,elele yürümek sabah
gülerek günaydın demek ,Akşam olunca özlemek iyi akşamlar hayatım
diyebilmek ...

Aslında ne kadar sıradan şeylerdir beklediğin
özlediğin...
bu sıradan gördüğün şeyleri bu kadar özlemle bekleyeceğini
hiç düşünmemişsindir belki de evvelden ...
gerçekleşmeyince anlarsın kıymetini kadrini ve yine anlarsın ki çocukluğunda gençliğinde
izlediğin filmler ,dinlediğin şarkılar hep yalan söylemiştir sana..
usul usull yavaş yavaş alışırsın yalnızlığına, kaparsın tüm kapıları
kalırsın yine yalnızlığınla başbaşa.....
Emek verdiklerin sormaz;
Derdin nedir ? Neye ihtiyacın var? Niye suratında hep üzgün bir ifade
var ?

Sen hep beklersin ! Sen hep evdesindir yaa !!! hizmetkardan
farkın yoktur...
Çocukların da büyümüştür ihtiyaç ta hissetmezler pek
ancak dertleri olduğunda kalkıp kollarının altına girerler yine de
sarar sarmalarsın onları içinden gelen tüm sevginle...
kısır bir döngü
gibidir hayatın bir gelir koynunda ağlarlar neşeleri yerindeyse kopar
giderler .
İşte o zaman hırçınlaşırsın... oysa nasıl ihtiyacın vardır
onlara ,annem diye sarılmalarına... ancak ne kadar vaktimiz var ne
kadar yaşayacağız bir arada... düşünüp gelip sarılmazlar....
Amaaan der
sıkılırsın herşeyden... herkesten...
Arar durursun bekler yorulursun ...
Aynalara küsersin bakmak istemezsin çünkü aynalarda da yoktur görmek
istediğin ...
Kimseyi evine istemezsin, kimseye de gitmezsin,
Ama ot gibi
de yaşayamazsın bir dost eli ararsın tutacak... sarılırsın telefona
biçare.. kim en yakınsa sana davet edersin ya da sen koşarak gidersin o
dost eline...dertlenir dertleşirsin ağla..... yanarak... çocuklarım var
dönmeliyim dersin yeniden hayata..
Sonra bir şeyler değişir... karar verirsin insan gibi
yaşamaya...
ama serde kadın oluşun var ya önce kadın gibi yaşamayı kadın
gibi sevilmeyi öğrenmek bilmek istersin ...
Bilmek istersin seviliyorsan sevildiğini,
Uyumuş kalmışsan kanapede birinin senin üstünü örtmesini
beklersin...
Uzanıp yanağından öpmesini istersin... ahhh sonra
vazgeçersin... çünkü ümidini kaybedersin ...yine de BEN
diyemezsin!
Artık sen değilsindir BİZ olmuşsundur !
Kendinden de
vazgeçersin sen de kendinden bıkar kendinden usanırsın yine çıkamazsın
işin içinden........
Zaten 1-0 yenik başlamamışmıydın hayata! çok ta
aldırmazsın artık olanlara yaşananlara....
Zaman herşeyin ilacıdır
derler ya sen de zamanın akışına bırakırsın kendini bir boşvermişlik
çökmüştür ruhuna ...
Aniden birşeyler değişir...bir bakarsın usul usul
sen de bir yaşam kurmuşsundur kendine doğru bildiğin ve hissettiğin
biçimde.....
Galiba sen de büyümeye başlamışsındır ...güçlüsündür artık
, herşeyden önemlisi kendine saygı duymaya çalışıyorsundur ...
Ve
anlarsın ki ! herkesten çok kendine saygı duymalı en çok ta kendini
sevmeli bir kadın...

Ve herkes ondan hakettiği değeri almalı...

Alabilmeli ....!!!

..SIRADAN BİR KADINDI İŞTE DEMEMELISIN..